Jak przepisy różnicują zakres informacji udzielanych różnym podmiotom?

Zakres informacji o stanie zdrowia danego pacjenta udzielanych przez lekarza różnym osobom jest w przepisach wyraźnie zróżnicowany. Zasadniczo można wyróżnić dwie sytuacje: informowanie pacjenta i osób z nim związanych oraz informowanie innych osób i instytucji. Ta pierwsza sytuacja jest uregulowana w art. 31, a ta druga w art. 40 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634 ze zm., dalej: u.z.l.). W tym opracowaniu odnoszę się tylko do informacji udzielanych w trybie art. 31 u.z.l. W przepisie tym wskazano, że lekarz musi udzielić informacji:

• pacjentowi. Należy jednak pokreślić, że przepisy wyróżniają informacje udzielane: pacjentowi, który nie ukończył 16 lat oraz pacjentowi, który ma więcej niż 16 lat;
• przedstawicielowi ustawowemu pacjenta;
• osobie bliskiej dla pacjenta;
• osobie upoważnionej przez pacjenta.

Zasadniczo można powiedzieć, że każdy z tych podmiotów jest uprawniony do uzyskania informacji w innym zakresie. I tak:

• pacjent, który nie ukończył 16 lat, jest informowany w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego (art. 31 ust. 7 u.z.l.);
• pacjent, który ukończył 16 lat, oraz przedstawiciel ustawowy pacjenta, który nie ukończył 18 lat, są informowani o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu (art. 31 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 5 u.z.l.);
• osoba bliska jest informowana w zakresie określonym przez lekarza (wynika to z faktu, że art. 31 ust. 6 u.z.l. zawiera tylko dozwolenie poinformowania osoby bliskiej bez określenia zakresu koniecznego informacji);
• osoba upoważniona przez pacjenta jest informowana w zakresie określonym w upoważnieniu (art. 31 ust. 2 u.z.l.). Należy jednak pamiętać, że upoważnienie to powinno być – ze względów dowodowych – sformułowane na piśmie.

Radosław Tymiński