25.11.2022

Czy można wysłać na SOR pacjenta z bólem w klatce piersiowej od razu po teleporadzie?

category Zagadnienia ogólne comments dodaj komentarz

Ostatnio otrzymałem ważne pytanie dotyczące stwierdzenia podejrzenia stanu nagłego na teleporadzie. Użytkownik mojej strony pytał, czy może wysłać na SOR pacjenta z bólem w klatce piersiowej od razu po teleporadzie. Pytanie to w istocie dotyczy rozumienia podstawowych obowiązków lekarskich i interpretacji przepisów prawa. Stąd konieczne jest przed udzieleniem odpowiedzi przypomnienie podstawowych regulacji prawnych.

Przede wszystkim należy zacząć od tego, że lekarz – niezależnie od tego, czy udziela teleporady w rozumieniu przepisów rozporządzenia MZ z dnia 12 sierpnia 2020 r. w sprawie standardu organizacyjnego teleporady w ramach podstawowej opieki zdrowotnej czy też działa w ramach komercyjnych porad z zakresu e-zdrowia (dalej: teleporada) – może orzec o stanie zdrowia pacjenta po osobistym zbadaniu go lub zbadaniu go za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności (art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty). W niektórych sytuacjach do orzeczenia o stanie zdrowia pacjenta wystarczy sam wywiad, w innych (w większości przypadków) konieczne będzie jeszcze badanie przedmiotowe i wykonanie badań dodatkowych. Tym samym należy stwierdzić, że z założenia teleporada może być wystarczająca do orzeczenia o stanie zdrowia pacjenta.

W tym miejscu należy jeszcze zwrócić uwagę na dwa podstawowe obowiązki lekarza. Pierwszy to obowiązek lekarza, udzielającego teleporad, ustalenia, czy teleporada jest wystarczająca do rozwiązania problemu zdrowotnego będącego jej przedmiotem. Obowiązek ten jest istotny, ponieważ to lekarz musi podjąć decyzję, czy teleporada jest wystarczająca w stanie zdrowia przedstawionym przez pacjenta. Drugi to obowiązek podjęcia działań zgodnych z aktualną wiedzą medyczną (art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty), tj. działań, które zapewnią optymalne postępowanie z pacjentem.

Przekładając te obowiązki na analizowaną sytuację, należy stwierdzić, że lekarz, który udziela teleporady i słyszy objaw alarmowy pt. ból w klatce piersiowej musi zebrać bardzo szczegółowy wywiad i ustalić, czy można podejrzewać stany zagrożenia życia (przykładowo zasadne jest wypytanie, czy ból jest związany z dusznością, wysiłkiem, gdzie jest umiejscowiony, czy towarzyszyły mu omdlenia etc). Jeżeli lekarz na podstawie wywiadu stwierdzi:

  • stany zagrożenia życia, to powinien niezwłocznie skierować pacjenta na SOR lub zapytać pacjenta czy jest w stanie wezwać pogotowie i jeżeli pacjent jest w stanie to zrobić, wskazać mu konieczność wezwania pogotowia, albo wezwać je, jeżeli pacjent nie jest w stanie samodzielnie tego zrobić;
  • brak stanów zagrożenia życia, to powinien wezwać pacjenta na wizytę stacjonarną.

W moim przekonaniu wzywanie pacjenta z bólem w klatce sugerującym stany zagrożenia życia na wizytę ambulatoryjną nie jest postępowaniem optymalnym z dwóch powodów. Po pierwsze, przyjazd do przychodni i badanie pacjenta może opóźnić udzielenie właściwej pomocy w przypadku, w którym będziemy mieli rzeczywiście do czynienia z niektórymi problemami zdrowotnymi (np. niedokrwienie mięśnia serca, zatorowość płucna). Po drugie, wykonanie w przychodni badania EKG nie przybliża do rozpoznania, ponieważ EKG pozwala na wykrycie jedynie niektórych stanów zagrożenia życia (np. zawałów z uniesieniem odcinka ST) a do wykrycia innych nie jest przydatne (np. zawału bez uniesienia odcinka ST), co powoduje, że konieczne jest oznaczenie poziomu stężenia troponiny, co z reguły nie jest możliwe ambulatoryjnie – innymi słowy nawet prawidłowy zapis EKG nie zwolni lekarza z obowiązku skierowania pacjenta na SOR.

Podsumowując, można wysłać na SOR pacjenta z bólem w klatce piersiowej od razu po teleporadzie.

Radosław Tymiński

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżeń prawnych.