21.05.2021

Czy lekarz-rezydent może nie zgodzić się na dyżury?

category Rezydenci comments dodaj komentarz

  Ostatnio otrzymałem kilka pytań od lekarzy rezydentów, które dotyczyły dyżurów medycznych. Dyżury medyczne sprawiają wielu młodym lekarzom kłopot, ponieważ bardzo często wysyła się takiego lekarza na te odcinki, na których chronicznie brakuje personelu (IP-y, SOR-y). W jednym z e-maili mój korespondent wyraził ubolewanie, że musi zgodzić się na dyżury medyczne. Wątek ten chciałbym rozwinąć, ponieważ nie zawsze tak jest, a od czasu, gdy o tym pisałem po raz ostatni (patrz: tutaj) przepisy zmieniły się w tej kwestii.

  Przede wszystkim zacznę od tego, że odbywanie specjalizacji w trybie rezydentury wiąże się z koniecznością odbywania dyżurów medycznych. W przepisach ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (u.z.l.) wskazano bowiem, że program specjalizacji musi obejmować pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej specjalizacji (art. 16f ust. 3 lit. h u.z.l.). Z przepisu tego wynikają dwie ważne normy: pierwsza – w programie specjalizacji muszą się znaleźć dyżury medyczne, druga – lekarz może zostać zobowiązany do pełnienia dyżurów określonych w programie. Nie ulega więc wątpliwości, że pełnienie dyżurów medycznych jest niezbędne do uzyskania specjalizacji.

  Należy jednak podkreślić, że obecnie przepisy przewidują dwa rodzaje dyżurów medycznych dla rezydentów: dyżury towarzyszące (a więc dyżury pod bezpośrednim nadzorem lekarza specjalisty) oraz dyżury samodzielne (art. 16i ust. 5 u.z.l.). Dopuszczenie do dyżurów samodzielnych następuje na podstawie zgody kierownika specjalizacji odnotowanej w SMK (art. 16i ust. 1a u.z.l.).

  Co niezwykle ważne, od dnia 1 stycznia 2021 r. lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne może nie wyrazić zgody na pełnienie samodzielnych dyżurów medycznych przez 1 rok od dnia rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego, chyba że program danej specjalizacji przewiduje prawo do odmowy pełnienia samodzielnych dyżurów medycznych w dłuższym terminie (art. 16i ust. 1b u.z.l.).

  W przypadku odmowy wyrażenia zgody na pełnienie samodzielnych dyżurów medycznych lekarzowi odbywającemu specjalizację nie wolno pełnić samodzielnych dyżurów medycznych (np. na podstawie umowy cywilnoprawnej) również w innych podmiotach leczniczych niż podmiot, w którym odbywa szkolenie specjalizacyjne (art. 16i ust. 1c u.z.l.).

  Podsumowując, prawo dopuszcza możliwość odmowy wyrażenia zgody na pełnienie samodzielnych dyżurów medycznych przez 1 rok od dnia rozpoczęcia specjalizacji. Uprawnienie to obejmuje jedynie dyżury samodzielne, więc pełnienie dyżurów towarzyszących w czasie tego roku jest zgodne z prawem i dopuszczalne. Po tym okresie lekarz może zostać zobowiązany do pełnienia samodzielnych dyżurów medycznych, zgodnych z programem specjalizacji, i nie ma już możliwości odmówić.

Radosław Tymiński

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżeń prawnych.