07.03
2016

Jak zapobiegać pozwom?

category Sprawy sądowe comments dodaj komentarz

  Wielu lekarzy zwraca się do mnie z pytanie, czy można zapobiegać pozwom. Uważam, że tak. Jak trafnie zauważył jeden z lekarzy, komentując wywiad ze mną (tutaj): „Ważnym aspektem jest komunikacja pacjent-lekarz. Na jednej z konferencji usłyszałem takie zdanie (prelegent z USA): pacjenci pozywają lekarzy nie dlatego, że ci popełniają błędy ale dlatego, że lekarze często okazują się dupkami. Doświadczeni lekarze po 45 r.z. często gęsto nie dopuszczają do dialogu z pacjentem, traktując go jak półgłówka”.
  Ostatnio przyjrzałem się badaniom amerykańskim poświęconym zagadnieniu zapobiegania pozwom poprzez prawidłowe porozumiewanie się z pacjentem. Temat ten jest eksploatowany w amerykańskim piśmiennictwie medycznym i obudowany wieloma badaniami oraz wytycznymi amerykańskich towarzystw naukowych. Temat ten jest ciągle naukowo rozwijany, ponieważ przeprowadzone w latach 90. badania bezspornie wykazały, że istotny wpływ na decyzję pacjenta o skierowaniu pozwu przeciwko lekarzowi ma nie tylko popełnienia przez niego błędu, lecz także nieuprzejme potraktowanie i niedostatek informacji. Poniżej klika przykładów wniosków z badań.
  W znanych badaniach z 1997 r. (Levinson, Roter, Mullooly i inni) przeanalizowano nagrania z rutynowych wizyt u 59 lekarzy pierwszego kontaktu i zestawiono ich zachowanie z faktem wytoczenia przeciwko nim sprawy sądowej. Okazało się, że lekarze, którzy nie mieli spraw sądowych: (1) więcej tłumaczyli pacjentom; (2) podczas wizyt uśmiechali się i okazywali poczucie humoru; (3) zachęcali pacjentów do mówienia i sprawdzali czy pacjenci zrozumieli ich zalecenia.
  W 2013 r. opublikowano podsumowane PIAA (Physician Insurers Association of America – Stowarzyszenia Ubezpieczycieli Amerykańskich Lekarzy), w którym na podstawie analizy 290.000 spraw sądowych przeciwko lekarzom wskazano 6 sposobów postępowania, pozwalających na uniknięcie sprawy sądowej: (1) prowadzenie uprzejmiej i otwartej rozmowy z pacjentem (na pierwszym miejscu); (2) stosowanie szablonów poinformowanej zgody; (3) trzymanie się wytycznych medycznych; (4) uzyskiwanie informacji zwrotnej z konsultacji i zleconych badań dodatkowych; (5) sporządzanie dokładnych procedur postępowania w różnych sytuacjach; (6) nieunikanie rodziny pacjenta, który znajduje się w złym stanie.
  Analizy przeprowadzone przez AAOS (American Association of Orthopedic Surgeons – Amerykańskie Towarzystwo Ortopedyczne) wykazały, że najczęściej pacjenci jako problemy w relacji z lekarzami, skutkujące pozwami, wskazują: (1) brak wysłuchania ich przez lekarza; (2) brak szczerości ze strony lekarza; (3) próbę rozmywania sprawy w przypadku wystąpienia działania niepożądanego; (4) brak dostępności dla pacjenta; (5) brak zrozumienia perspektywy pacjenta; (6) brak kompetencji komunikacyjnych. Na tej podstawie AAOS sformułowało wytyczne dotyczące niemedycznego postępowania z pacjentem: (1) wciągaj pacjenta w rozmowę („Czy odpowiedziałem już na wszystkie pańskie pytania?”); (2) okaż empatię; (3) edukuj pacjenta; (4) sprawdzaj czy pacjent przestrzega zaleceń (Fleeter 2014).
  Podsumowując, z pewnością warto zwrócić uwagę na umiejętność rozmowy z pacjentem, która może być kluczowa dla zapobiegania roszczeniom pacjentów w takich obszarach jak ginekologia i położnictwo, kardiologia czy ortopedia. Uważam, że warto też skorzystać z doświadczeń Amerykanów, z których wynika, że właściwa umiejętność rozmowy lekarza z pacjentem może obniżyć liczbę pozwów nawet o 60%.

Radosław Tymiński

 

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżenia prawne.