24.11
2013

Czy na badanie dna oka potrzeba zgody pisemnej?

category Zgoda i informowanie comments dodaj komentarz

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857 ze zm.), „Lekarz może wykonać zabieg operacyjny albo zastosować metodę leczenia lub diagnostyki stwarzającą podwyższone ryzyko dla pacjenta, po uzyskaniu jego pisemnej zgody”. W świetle tego przepisu zgoda pisemna jest wymagana tylko w przypadku, gdy zaproponowana przez lekarza pacjentowi metoda leczenia lub diagnozowania wiąże się z podwyższonym ryzykiem dla pacjenta. Tym samym nie chodzi tutaj o jakikolwiek zabieg diagnostyczny lub leczniczy, ani nawet o zabieg związany z jakimś ryzykiem, lecz tylko o zabiegi związane z ryzykiem podwyższonym.

Badanie to jedno z podstawowych badań okulistycznych, służące do oceny narządu wzroku. Najprościej rzecz ujmując, badanie to polega na wpuszczaniu do oka wiązki światła przez wziernik, który lekarz stopniowo zbliża go do narządu wzrokowego pacjenta. Dzięki temu badaniu można zbadać tarczę nerwu wzrokowego, określić stan siatkówki i naczyń krwionośnych, a także obejrzeć okolice plamki żółtej. Oftalmoskopia bezpośrednia jest wykonywana w zaciemnionym pokoju. Badanie to zasadniczo nie ma żadnych powikłań i jest bezpieczne. Warto jednakże pamiętać, że do 3 godzin po badaniu mogą występować zaburzenia widzenia, zaś u pacjentów z nierozpoznaną jaskrą zamkniętego kąta może wystąpić atak jaskry, manifestujący się bólem oka, a niekiedy także głowy, pogorszeniem widzenia, nudnościami oraz wymiotami. W takiej sytuacji pacjent powinien zgłosić się do lekarza.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że na badanie dna oka wystarczy zgoda ustna lub dorozumiana (pacjent podda się badaniu), gdyż nie jest to badanie związane z podwyższonym ryzykiem. Trzeba jednak pamiętać, że poinformować pacjenta, iż po zakończeniu badania mogą występować zaburzenia akomodacji oka. Należy wytłumaczyć pacjentowi, że mogące wystąpić w tym czasie problemy z widzeniem i rozpoznawaniem przedmiotów zarówno z bliska jak i z daleka uniemożliwiają np. jazdę samochodem. Warto również odnotować w dokumentacji, że „poinformowano o możliwych zaburzeniach widzenia przez około 3 godziny po badaniu”. Niezbędne jest także pouczenie pacjenta o objawach, po wystąpieniu których powinien zgłosić się do lekarza.

 

Radosław Tymiński

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżenia prawne.