08.10
2015

Czy lekarzowi-rezydentowi można narzucić kierownika specjalizacji?

category Rezydenci comments dodaj komentarz

  Niedawno otrzymałem ciekawe pytanie, a mianowicie, czy lekarzowi-rezydentowi można narzucić kierownika specjalizacji. Zagadnienie to jest ważne, bowiem od kierownika specjalizacji zależy wiele istotnych kwestii np. dopuszczenie do samodzielnego dyżurowania czy zaliczenie procedur koniecznych do przystąpienia do egzaminu specjalizacyjnego.
   Punktem wyjścia do rozważań musi być stwierdzenie, że przepisy prawa wyraźnie precyzują wymogi wobec kierownika specjalizacji, jednoznacznie przewidując, że może być nim tylko lekarz:
1) posiadający II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej dziedzinie medycyny (art. 16m ust. 2 u.z.l.);
2) zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo wykonujący zawód na podstawie stosunku służby w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne (art. 16m ust. 1 zdanie 1 u.z.l.);
3) wyznaczony przez kierownika tego podmiotu w porozumieniu z właściwym konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie medycyny (art. 16m ust. 2 zdanie 1 u.z.l.);
4) który wyraził zgodę na pełnienie tej funkcji (art. 16m ust. 1 zdanie 2 u.z.l.).
Z powyższego wynika, że lekarzowi-rezydentowi można narzucić kierownika specjalizacji, gdyż to kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne wyznacza kierownika specjalizacji.
  W sytuacji zatem, gdy lekarzowi-rezydentowi narzucono kierownika specjalizacji, może on: jedynie zmienić miejsce specjalizacyjne (art. 16h ust. 8 u.z.l.) lub przekonać konsultanta wojewódzkiego do nie zgodzenia się na bycie kierownikiem specjalizacji przez określonego lekarza.

Radosław Tymiński

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżenia prawne.