25.06
2019

Czy lekarz-rezydent może konsultować pacjentów z innych oddziałów i co robić, gdy jego zdaniem to nie wystarczy?

category Rezydenci comments dodaj komentarz

  Jeden z użytkowników mojej strony zadał następujące pytanie: „czy lekarz-rezydent może konsultować pacjentów na innych oddziałach (np. rezydent interny na chirurgii) i co robić wtedy, gdy uważam, że pacjentowi powinien przyjrzeć się specjalista”. To kwestia ważna i często poruszana przez rezydentów, więc warto jej się przyjrzeć. W szczególności z tego powodu, że coraz częściej zdarza mi się reprezentować rezydentów w sprawach sądowych, którzy byli wysyłani jako konsultanci do pacjentów na innych oddziałach.
  Przede należy zacząć od tego, że lekarz-rezydent ma prawo wykonywania zawodu lekarza (nieograniczone). Oznacza to, że może podjąć się każdej czynności, wchodzącej w zakres wykonywania zawodu lekarza, co do której przepisy prawa nie zastrzegają konieczności legitymowania się określoną specjalizacją (np. wyłącznie lekarz posiadający tytuł specjalisty w zakresie położnictwa i ginekologii może stwierdzić wystąpienie okoliczności wskazujących na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu). Tym samym z ogólnych zasad, odnoszących się do wykonywania zawodu lekarza, wynika, że lekarz-rezydent może konsultować pacjentów na innych oddziałach. Skoro bowiem przepisy nie zastrzegają konieczności posiadania specjalizacji do konsultowania pacjentów na innych oddziałach, to lekarz-rezydent może być wysłany na oddział w charakterze konsultanta.
  W przypadku jednak, gdy lekarz-rezydent uważa, że jego konsultacja nie wystarczy lub gdy uznaje, iż przypadek wymaga jednak oceny przez specjalistę, powinien obrać jedną z dwóch możliwych dróg postępowania. Po pierwsze, może po zbadaniu pacjenta zalecić ponowną konsultację przez specjalistę, co powinien odnotować w dokumentacji medycznej np. w taki sposób: „W badaniu stwierdzono […]. W związku z niejednoznacznym charakterem objawów zalecono powtórzenie konsultacji przez specjalistę kardiologii. Powiadomiono dr […lekarza z oddziału np. chirurgii] o konieczności wezwania specjalisty”. Po drugie, lekarz-rezydent po zbadaniu pacjenta powinien odnotować wykonane przez siebie czynności (w szczególności badania diagnostyczne i ich interpretację, rozpoznania, sposoby leczenia i zalecenia dla pacjenta) i przedstawić je do oceny kierownikowi specjalizacji lub kierownikowi stażu, który ma obowiązek prawnych ich ocenienia (art. 16m ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty). Oczywiście przedstawienie do oceny również powinno zostać odnotowane np. w taki sposób: „Zakres badania, rozpoznanie oraz proponowane postępowanie przedstawiono do oceny dr […]”. W tym przypadku dobrze jest, żeby specjalista podbił się pod takim wpisem. Jeżeli tego odmawia, to także trzeba to odnotować.
  Podsumowując, rezydentura to czas nauki, który lekarz-rezydent powinien maksymalnie wykorzystać po to, żeby bezpiecznie wykonywać zawód w przyszłości.


Radosław Tymiński

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżenia prawne.