15.10
2018

Czy lekarz może odesłać pacjenta w stanie nagłym, jeżeli zakres świadczeń zdrowotnych szpitala nie jest adekwatny do stanu zdrowia pacjenta?

category Odpowiedzialność comments dodaj komentarz

  Ostatnio otrzymałem następujące pytanie od lekarza pracującego w szpitalu psychiatrycznym: „na dyżurze rodzina przywiozła do naszego szpitala pacjenta z zawałem, a ponieważ pracuję w szpitalu psychiatrycznym zacząłem się zastanawiać, czy mogę go odesłać do właściwego szpitala […] Nie muszę chyba tłumaczyć, że u nas nie ma możliwości leczenia zawałów”. Odpowiedź na to pytanie wcale nie jest tak prosta, jak mogłoby się wydawać.
  Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że oczywiste jest to, iż rodzina wybrała nieprawidłowy szpital do przywiezienia pacjenta. Jednakże być może był to najbliższy ośrodek medyczny, niezależnie jednak od tego należy podkreślić, że zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej: „Podmiot leczniczy nie może odmówić udzielenia świadczenia zdrowotnego osobie, która potrzebuje natychmiastowego udzielenia takiego świadczenia ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia”. Zgodnie z tym przepisem, niezależnie od specjalizacji (profilu) szpitala należy pomóc pacjentowi w stanie zagrożenia życia. Dodatkowo trzeba pamiętać, że obowiązkiem każdego lekarza – również niezależnie od jego specjalizacji – jest „udzielać pomocy lekarskiej w każdym przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, oraz w innych przypadkach niecierpiących zwłoki” (art. 30 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty). Brak udzielenia takiej pomocy skutkuje odpowiedzialnością prawną lekarza (zarówno karną, cywilną, jak i zawodową).
  W tym przypadku oznacza to, że lekarz (w każdym szpitalu, w tym również w szpitalu psychiatrycznym) powinien podjąć wszystkie możliwe czynności medyczne, które maksymalnie zabezpieczają pacjenta. Oczywiście nikt nie będzie oczekiwał odetkania zamkniętej tętnicy wieńcowej, jednakże każdy będzie oczekiwał wezwania pogotowia, poinformowania o podejrzeniach, zebrania wywiadu rodzinnego oraz podania aspiryny.
  Podsumowując, odesłanie pacjenta z podejrzeniem stanu nagłego przez lekarza bez podjęcia wszystkich możliwych działań doraźnych będzie uznane za nieprawidłowe udzielenie pomocy i naraża lekarza na odpowiedzialność prawną.


Radosław Tymiński

Komentarze

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies i zastrzeżenia prawne.